Son Ekmek

Kahvaltının hayalini kuruyordum ki birden bir ses duydum. Önce nereden geldiğini kestiremedim. Derinlerden, uğultu gibi, yavaşça yayılan bir titreşimdi bu. Bir anda odamın içine doldu; içeriden mi, dışarıdan mı karar veremedim.Ses, evin altından geliyordu. Evet, evet, evin altından… Sanki devasa bir iş makinesi evin temelini kırıyor, betonu paramparça ediyordu. Her darbe, yer sarsılıyormuş gibi güçlüydü; tahta zemin hafifçe ti...

Kahvaltının hayalini kuruyordum ki birden bir ses duydum. Önce nereden geldiğini kestiremedim. Derinlerden, uğultu gibi, yavaşça yayılan bir titreşimdi bu. Bir anda odamın içine doldu; içeriden mi, dışarıdan mı karar veremedim.Ses, evin altından geliyordu. Evet, evet, evin altından… Sanki devasa bir iş makinesi evin temelini kırıyor, betonu paramparça ediyordu. Her darbe, yer sarsılıyormuş gibi güçlüydü; tahta zemin hafifçe titriyor, duvarlar gıcırdıyordu. O anda, evin sağlamlığına dair tüm güvenim sarsıldı; sanki her an üzerime çökecekmiş gibi hissettim. Sonra bir patlama oldu: GÜM! Ardından derin bir uğultu ve inlemeler… Ev sarsılmaya başladı. Bütün bunlar birkaç saniyede olmuştu.